Rabí Najmán de Breslov · segunda parte
Likutey Moharán II, 122
El texto
Hebreo y español, de Bet Midrash Online
1Acerca de los pensamientos extraños que aparecen durante la oración.
לְעִנְיַן הַמַּחֲשָׁבוֹת זָרוֹת שֶׁבַּתְּפִלָּה.
2Es sabido que cada pensamiento constituye, por así decirlo, una figura completa, como se enseña en las fuentes. Nuestro maestro dijo que, cuando una persona se mantiene en su oración siguiendo el orden y no presta atención a los pensamientos extraños, de esta manera los vence y los aparta de sí. (Como se explica en otro lugar, no debe prestarles atención en absoluto, sino continuar ordenadamente con su plegaria, sin volverse a mirar atrás; así desaparecerán por sí mismos). Entonces, mientras sigue avanzando en la oración, los hace caer: a uno le corta una mano, a otro le corta una pierna, y así con los demás miembros.
וּכְבָר יָדוּעַ, שֶׁכָּל מַחֲשָׁבָה וּמַחֲשָׁבָה הִיא קוֹמָה שְׁלֵמָה, כַּמּוּבָא. וְאָמַר שֶׁכְּשֶׁהָאָדָם עוֹמֵד וּמִתְפַּלֵּל כְּסֵדֶר וְאֵינוֹ מַשְׁגִּיחַ עַל הַמַּחֲשָׁבוֹת זָרוֹת, וְעַל־יְדֵי־זֶה הוּא מְנַצֵּחַ אוֹתָם וּמַעֲבִירָם מִמֶּנּוּ (וְכַמְבֹאָר בְּמָקוֹם אַחֵר, שֶׁאֵין צְרִיכִין לְהִסְתַּכֵּל עֲלֵיהֶם כְּלָל, רַק לֵילֵךְ כְּסֵדֶר בִּתְפִלָּתוֹ וְלִבְלִי לְהַבִּיט לְאַחֲרָיו כְּלָל, וְעַל־יְדֵי־זֶה מִמֵּילָא יִסְתַּלְּקוּ), אֲזַי בְּדֶרֶךְ הִלּוּכוֹ בִּתְפִלָּתוֹ הוּא מַפִּיל אוֹתָם, לָזֶה חוֹתֵךְ יָד, וְלָזֶה חוֹתֵךְ רֶגֶל, וְכַיּוֹצֵא בָּזֶה בִּשְׁאָר הָאֵיבָרִים.
3Es decir, a modo de comparación, cuando alguien se ve obligado a caminar entre numerosos asesinos y emboscadores, si es valiente, pasa por entre ellos y, mientras avanza, los derriba: a uno le corta una mano al pasar y lo hace caer; a otro le corta una pierna, etcétera, y así sucesivamente.
פֵּרוּשׁ, כְּמוֹ לְמָשָׁל בְּעִנְיַן מִלְחָמָה, כְּשֶׁצָּרִיךְ לֵילֵךְ וְלַעֲבֹר בֵּין הַרְבֵּה רוֹצְחִים וְאוֹרְבִים, וּכְשֶׁהוּא גִּבּוֹר וְעֹבֵר בֵּינֵיהֶם, אֲזַי בְּדֶרֶךְ הִלּוּכוֹ הוּא מַפִּיל אוֹתָם, כִּי לָזֶה חוֹתֵךְ יָד בְּדֶרֶךְ הִלּוּכוֹ וּמַפִּילוֹ, וְלָזֶה חוֹתֵךְ רֶגֶל וְכוּ', וְכַיּוֹצֵא בָּזֶה;
4Exactamente así sucede en la oración: cuando una persona reza siguiendo su orden, sin prestar atención a los pensamientos extraños, los rechaza y los derriba mientras avanza en su plegaria. A uno le corta una mano y a otro una pierna, etcétera, como se ha explicado. Pues cada pensamiento extraño es una kelipá [cáscara espiritual] que constituye una figura completa, como se enseña en las fuentes. Cuando uno se fortalece para continuar rezando ordenadamente sin volver la mirada hacia esos pensamientos, los mata o les corta sus miembros, como se ha dicho.
כֵּן הוּא מַמָּשׁ בְּעִנְיַן הַתְּפִלָּה, שֶׁכְּשֶׁמִּתְפַּלְּלִין כְּסֵדֶר וְאֵין מַשְׁגִּיחִין עַל הַמַּחֲשָׁבוֹת זָרוֹת וְדוֹחִין אוֹתָם וּמַפִּילָם, אֲזַי בְּדֶרֶךְ הִלּוּכוֹ בִּתְפִלָּתוֹ הוּא חוֹתֵךְ לָזֶה יָד וְלָזֶה רֶגֶל וְכוּ' כַּנַּ"ל. כִּי כָל מַחֲשָׁבָה זָרָה הוּא קְלִפָּה, וְהִיא קוֹמָה שְׁלֵמָה, כַּמּוּבָא, וּכְשֶׁמִּתְגַּבֵּר לְהִתְפַּלֵּל כְּסֵדֶר וְלִבְלִי לְהִסְתַּכֵּל עֲלֵיהֶם, אֲזַי הוֹרֵג אוֹתָם אוֹ חוֹתֵךְ מֵהֶם אֵיבָרִים אֵיבָרִים כַּנַּ"ל:
Para estudiarla con notas, marcadores y el resto de la biblioteca:Abrirla en Bet Midrash Online
Para pensar
- ¿Qué idea de esta enseñanza quieres recordar esta semana?
- ¿Qué versículo o dicho de los Sabios cita, y qué aprende de él?
- ¿Qué puedes hacer hoy, en concreto, con lo que leíste?